از حد گذشت مسودهء چندين مسئله از مسايل طهارت را به تحرير درآورد و چون در بعض اوقات به نجف اشرف تشريف برد مسودهء مذكور را سيد موصوف به طريق امانت نزد خود [ نگاه ] داشت . چون آن جناب از آنجا به كربلا مراجعت فرمود مسودهء مذكوره از نزد سيد موصوف بازگرفت و فرمود : اجازت من نيست كه كسى بر اين مطلع شود . بالجمله حال اوصاف كمال احتياط آن جناب با وصف اين‌قدر تبحر و تدقيقات به حدى مشهور است كه در وصف احدى از علما نقل نكرده‌اند . فقهاى فحول و علماى معقول و منقول از محققين و مقدسين اهل كربلا و نجف اشرف كه در زمان آن جناب بوده‌اند اذعان به فضل و كمال و بزرگوارى و تقدس و تبحر آن جناب داشته‌اند و احدى را جاى سخن بر آن جناب نبوده . مشهور است كه آن جناب در اواخر عمر خود از كربلا به‌سوى طهران تشريف آورده در سال يك‌هزار و دو صد و چهل و نه ( 1249 ) هجرى در وقتى كه به مزار فايض الانوار سيد عبد العظيم حسنى - عليه الرحمة - وارد بود به رحمت حق پيوست و نعش مطهرش را به‌سوى كربلا نقل كردند و قريب يكى از ابواب رواق حضرت امام حسين - عليه السلام - كه معروف به « باب العباس » است دفن كردند . رحمه اللّه تعالى . 41 ) الشيخ احمد بن زين الدّين بن ابراهيم بن صقر بن ابراهيم بن ذاعر بن راشد بن وهيم بن شمروخ آل صقر المطير فى الاحسائى [ 1166 - 1241 ه ق ] : از فضلاى زمان و علماى اقران ، حكيمى ماهر و فيلسوفى شاهر « 1 » ، صاحب تأليفات كثيره است . از تلامذهء او جمعى از علما و فضلااند . يكى از آنها مولانا سيد محسن اعرجى شارح مقدمات حدايق است . و از ارشد تلامذهء او سيد كاظم رشتى است كه تابع مذهبش و مروج مسلكش بوده . شيخ احمد موصوف از اعاظم مجتهدين اجازت يافته و از جناب بحر العلوم آقا سيد مهدى طباطبائى و جناب آقا سيد على طباطبائى و مولانا سيد مهدى موسوى كربلائى و حضرت شيخ جعفر كاشف الغطا و شيخ حسين بن شيخ محمد بن شيخ احمد بن شيخ ابراهيم بن عصفور درازى بحرانى - طيب اللّه مراقدهم - اجازه‌هاى مفصله يافته و نقل اكثر عباير آنها در كتاب شذور العقيان فى تراجم الاعيان موجود است . من شاء فليرجع اليه . ملا شفيعا در روضهء بهيه آورده : « شيخ محدث علامه و فيلسوف ماهر ، شيخ احمد بن زين الدّين الاحسائى از اهل احسا بود . چندى در بلدهء يزدهم مىبود . از آنجا حسب الطلب شاهزاده محمد على

--> ( 1 ) . شاهر - مشهور ، معروف ، نامى .